زمانه ی تلوزیون بی بصیرت
2:30 بامداد چهارشنبه 18/11/91 دژبانی فرماندهی انتظامی شهرستان بهشهر
تا همین چند وقت پیش تو فکر ساخت مستندی در مورد سریال های ترک شبکه های ماهواره ای فارسی زبان بودم، اما به دلایلی مثل ساخت کاری مشابه توسط صدا وسیما(باشگاه خبرنگاران جوان) پرداختبه موضوع بکرتری را مدنظر قرار دادم(قطعنامه 598 و جام زهر).
در حالی که مشغول مطالعه و تحقیق در مورد کار بعدی بودم کهن دیدن سریالی از تلوزیون به نام زمانه اونهم توی محیط پادگانی اعصابمو بهم ریخت(البته 30 – 40 قسمتی پخش می شد و منم به علت مشغله سربازی و دیگر مسائل نتونسته بودم ببینمش، در حد شنیده ها و دیدن تیزر بوده). با خودم گفتم ما رو باش حواسمون به جبهه دشمنه که روبرومونه یه دفعه یکی از تو خودی ها به سمتت رگباری شلیک می کنه. زندگی های آنچنانی ، روابط خاص دختر پسری(دیگه بیشتر از این نمی تونستن بازش کنن)با وجود تورم وحشتناک و اوضاع اقتصادی بد در جامعه و در حالی که مردم تو اجاره و رهن یک خونه 70 – 80 متری موندن و پول پراید 16- 17 میلیونی رو ندارن و باید دچار وام بانکی و ربای تا مغز استخوان سوزاننده ی اون بشن تو این فیلم تصور خونه ها و گلخونه ها و ماشین های آنچنانی و پول های کلان رد و بدل شده سرگیجه آور و تهوع آوره، تو این فیلم پول اونقدر چیز دم دستیه که خانم برای از دست دادن عشقش سمند اهدایی دوست پسر صیغه ایشوآتیش می زنه.
آیا فرق بین سریال های ترک و چنین سریال هایی میشه قائل شد؟
به نظر می رسه همون مبانی ای که روزگاری سریال های کره ای و امروز سریال های ترک دنبال می کنند، به صورتی دیگر به خورد مردم داده می شه.
یک اینکه مدیران سیما خواستند برای مقابله با شبکه هی ماهواره از همون سبک و سیاق و روش اونها استفاده کنند که از جهالتشونه.
دوم اینکه به موازات شبکه های، شبکه ی نفوذ کرده ی مدیریتی درون صدا و سیما همان القائات و سبک زندگی رو بین خانواده های ایرانی( البته این برای خانواده ها خطرناکتره چون این سریال ها رو خودی می دونند) با ساخت سریال های این چنین رواج می ده.
که با توجه به اظهارات چند وقت اخیر کاگردان ارزشی استاد فرج ا... سلحشور ومجری کنار گذشته برنامه دیروز امروز فردا دکتر وحید یامین پور مبنی بر نفوذ بهایی ها و فراماسون ها و ... در بدن مدیریتی سازمان حالت دوم رو محتمل تر می کنه.
و ارزش وقت گذاشتن رو نداره( هم اینکه رو خودم کامل ندیدم...)
با دیدن این 2-3 قسمت اخیر اعصابم داغونه که فقط می تونم دغدغمو در قالب چند سوال مطرح می کنم.
آقای ضرغامی اصلاً می دونی تو سازمانت چه خبره؟
آیا این همون سبک زندگی ای که حضرت آقا در سفر اخیرشون به خراسان شمالی اشاره کردند؟
اصلاً چه دلیلی داره شما 99% جامعه رو ول کنید و بچسبید به 1% ثرتمند پایختنشین؟
آقای معاونت سیما این همه موضوع بکر و دست نخورده، این همه موضوع جدی و واقعی چرا به موضوعات بی ریشه و مزخرف می پردازید؟ با این آثار می خواهیم، به جنگ نرم دشمنانمون در منطقه و جهان بریم؟
نقش تفکر انقلابی در سریال هاتون کجاست؟
تجربه ثابت کرده فیلم و سریال های ما به خاطر حرف متفاوتشون تو منطقه و جهان دیده می شن، اینو از استقبال سریال هایی مثل یوسف پیامبر و مختارنامه می تونیم بفهمیم. در این 3 سالی که از بیداری اسلامی می گذره یک سریال راجع به این موضوع ساختین؟ خوابیدین یا خودتونو به خواب زدید؟
آیا پاسخی به پیشگاه امام زمان و نائب بر حقشون در این برهه حساس تاریخ به منظور عبور از این پیچ تاریخی اشاره شده حضرت آقا دارید؟
امیدوارم که من تحلیلم اشتباه باشه و گرنه...