لوجند

اهمیت گاز طبیعی و نفت در تمدن مدرن بر کسی پوشیده نیست . با این وجود ، مانند بسیاری از فعالیت ها ، فرایندهای نفت و گاز مقادیر بزرگی از پساب را که شامل مواد آلی و غیر آلی است را در میادین نفتی یا صنایع تولید می کنند . تخلیه پساب تولیدی می تواند آب های سطحی و زیر زمینی و همچنین خاک را آلوده کند . محدوده مجاز برای نفت و گریس در مورد پساب تولیدی تخلیه شده در استرالیا mg/L 30 به صورت متوسط روزانه و mg/L50 لحظه ای می باشد[1] .

بر مبنای مقررات آژانس حمایت از محیط زیست ایالات متحده² ، محدوده ماکزیمم روزانه برای نفت و گریس mg/L42 و محدوده متوسط ماهانه  mg/L29 می باشد[2] . متناسب با مواد مهم در محیط زیست ، بسیاری از کشورها استانداردهای آیین نامه ای بسیار سختگیرانه ای را در مورد تخلیه پساب تولیدب به اجرا در آوردند . محدوده میانگین ماهانه تخلیه پساب نفت و گریس و نیاز اکسیژن شیمیایی مشخص شده توسط جمهوری خلق چین به ترتیب ،  mg/L10 و 100 می باشد [3]. بر اساس پیمان حفاظت از محیط زیست دریایی آتلانتیک شمال – شرق ، محدوده میانگین سالانه برای تخلیه پساب تولیدی به دریا mg/L40 می باشد [4] . به دلیل اهمیت آلودگی محیط زیست بوسیله ی پساب های ناشی از صنایع نفت و گاز ، به شدت تمرکز به منظور پیدا کردن روش های تصفیه ای که در مورد حذف آلودگی که از لحاظ کارایی و هزینه موثر باشند ، افزایش یافته است . به منظور برآوردن شرائط مقررات محیط زیست و همچنین استفاده مجدد و بازیابی پساب تولیدی ، بسیاری از محققان بر روی تصفیه پساب نمک دار نفتی تمرکز کردند . مقادیر نفت و نمک موجود در پساب تولیدی از فعالیت های صنعتی ساحلی و فلات قاره ، می تواند بوسیله روش های مختلف شیمیایی ، فیزیکی ، و بیولوژیکی کاهش یابد . به علت محدودیت فضا در تاسیسات استخراج فلات قاره ، تکنولوژی های فیزیکی و شیمیایی کوچک ترجیح داده می شود . به دلیل اینکه هزینه ی روش های فیزیکی و هزینه مواد شیمیایی برای تصفیه شیمیایی پساب بالا می باشد ، کاربرد این روش ها محدود شده است . روشهای  رایج ترکیبات آلی و غیر آلی محلول خطرناک و ذرات بسیار کوچک سوسپانسیون نفتی نمی توانند حذف کنند . از سوی دیگر، تصفیه بیولوژیکی از لحاظ اقتصادی برای حذف ترکیبات سوسپانسیون و محلول ناشی از پساب نفتی ناشی از تاسیسات استخراج ساحلی موثر می باشد ...

ادامه را دانلود کنید

ترجمه از علی رضایی

دانلود کامل